In het kort
- Onder Dennis van der Ree en Maikel van der Werff haalde PEC acht punten uit vier competitieduels. Onder Henry van der Vegt waren dat er vier uit acht.
- Het grootste verschil zit achterin. PEC kreeg 0,75 doelpunt per duel tegen, onder Van der Vegt was dat 2,62.
- Voorin schoot PEC vaker vanuit de zestien en kreeg het twee keer zoveel grote kansen.
- Van Hooijdonk, Van der Wal en Van der Haar werden basisspelers. Kostons, Cissoko en Sørensen verdwenen grotendeels uit beeld.
- Het programma was wel veel lichter. Van der Vegt trof vier ploegen uit de huidige top zes, het interim-duo speelde tegen de nummers 8, 14, 17 en 18.
Drie weken leidden Dennis van der Ree en Maikel van der Werff PEC Zwolle. Ze namen een ploeg over die zestiende stond met vier punten uit acht duels en een doelsaldo van 6-21. Ze geven hem door op de dertiende plek, met twaalf punten. Vanaf deze week zijn ze weer assistent, onder Alex Pastoor. Wat veranderde er echt? En hoeveel daarvan komt door de tegenstanders?
Een ander programma
Wie de twee periodes naast elkaar legt, moet beginnen bij het programma. Henry van der Vegt speelde in acht duels tegen Ajax, Twente, Heerenveen, NEC, Sparta, Feyenoord, Groningen en Cambuur. Vier daarvan staan nu in de top zes. Gemiddeld staan zijn tegenstanders zevende, met 1,57 punt per duel.
Het interim-duo trof Go Ahead Eagles, Utrecht, ADO Den Haag en Willem II. Die staan nu achtste, veertiende, zeventiende en achttiende, met gemiddeld 0,85 punt per duel. Dat is een wezenlijk ander niveau.
Daar staat tegenover dat Van der Vegt ook tegen de middenmoot weinig haalde. Tegen Groningen, Cambuur, NEC en Sparta, nu de nummers negen tot en met twaalf, pakte PEC onder hem één punt uit vier duels. Het verschil is dus niet alleen het programma. Maar alle cijfers hieronder moeten met dat programma in gedachten gelezen worden.
Achterin ging het om
Het verschil begint bij de doelpunten tegen. Onder Van der Vegt kreeg PEC 2,62 doelpunten per duel tegen, met de 0-7 tegen Feyenoord als dieptepunt. Onder het interim-duo waren het er 0,75. In vier competitieduels kreeg PEC nooit meer dan één doelpunt tegen.
Dat zat niet alleen in de afwerking van de tegenstander. PEC gaf ook minder weg, al hoort daar het lichtere programma bij. Het aantal schoten tegen vanuit de zestien daalde van 12,2 naar 9,8 per duel. Het aantal grote kansen tegen ging van 3,25 naar 1,75. Ook de hoekschoppen tegen namen af, van 7,4 naar 4,2 per wedstrijd.
Opvallend is dat dit niet kwam door harder jagen. Op de maat voor druk zetten, het aantal passes van de tegenstander per verdedigende actie, zette PEC onder het interim-duo juist iets minder druk: 14,4 tegen 12,8. Lager is meer druk.
En voorin meer kansen
Aanvallend groeide PEC ook. Het aantal schoten steeg van 11,1 naar 16,5 per duel, het aantal schoten vanuit de zestien van 6,4 naar 10,5. Grote kansen verdubbelden, van 1,50 naar 3,25 per wedstrijd. Het doelsaldo onder het interim-duo is 7-3.
Het balbezit veranderde nauwelijks: van 41 naar 44 procent. Tegen zwakkere tegenstanders is dat weinig. PEC werd geen ploeg die het spel dicteerde, wel een ploeg die met weinig balbezit meer deed. Dat bleek tegen ADO: 34 procent balbezit en 24 schoten. Waar PEC de bal wel had, ging het moeizamer. In de beker tegen TOP Oss had PEC 72 procent en verloor het. Bij Willem II, met 58 procent na rust, kwam er na de pauze geen enkel schot op doel.
De voorzetten kwamen wel beter aan. Onder Van der Vegt vond 19 procent een medespeler, onder het interim-duo 29 procent.
Twee gezichten per helft
Het interim-PEC was voor rust de bovenliggende ploeg. Het schoot in de eerste helft gemiddeld tien keer, de tegenstander vijf keer. Na rust draaide dat om: PEC schoot nog zeven keer, de tegenstander bijna twaalf keer. Toch scoorde PEC juist na rust het meest. Vijf van de zeven doelpunten vielen in de tweede helft, tegen één tegendoelpunt.
Andere namen in de basis
De duidelijkste ingreep zat in de opstelling. Sydney van Hooijdonk begon onder Van der Vegt in geen enkel competitieduel en speelde 16 procent van de minuten. Onder het interim-duo stond hij elke wedstrijd in de basis en maakte hij 97 procent van de minuten vol. Gilles van der Wal (18) ging van 22 minuten naar een vaste plek, met 86 procent van de speeltijd. Damian van der Haar en Ryan Thomas werden ook vaste krachten.
De andere kant van die keuzes: Koen Kostons, onder Van der Vegt in alle acht duels basisspeler, kwam in vier competitieduels nog 22 minuten in actie. Ibrahim Cissoko en Elias Sørensen speelden ook veel minder. Sherel Floranus raakte in de derby geblesseerd. Younes Namli maakte na een half jaar zijn rentree en gaf in twee competitieduels twee assists.
De vaste as bleef staan. Jasper Schendelaar, Nick Viergever en Tobias Sommer speelden onder beide trainers vrijwel alles.
Wat Pastoor erft
Pastoor krijgt een ploeg die punten pakte, maar nog niet overtuigt. In de beker ging het mis tegen TOP Oss, uit de Keuken Kampioen Divisie. Bij hekkensluiter Willem II bleef het bij een gelijkspel. PEC staat dertiende, twee punten boven Telstar op de zestiende plek. Bij het ontslag van Van der Vegt was het verschil met de nummer zeventien één punt. Nu is dat drie punten.
Hij krijgt ook de mensen die het verschil maakten. Van der Ree en Van der Werff blijven als assistent. De basiself die zij vonden, ligt er. Zijn eigen ploegen zetten meer druk dan het interim-PEC deed, met ongeveer evenveel balbezit. Wat hij verder meeneemt, staat in ons achtergrondstuk.
De interim-cijfers rusten bovendien op vier competitieduels. Eén wedstrijd verschuift elk gemiddelde flink. De echte toets volgt na Telstar uit op 21 november. Dan komen AZ, Fortuna Sittard, Excelsior en PSV, een programma dat meer lijkt op dat van Van der Vegt.
Bronnen: Sportmonks (eigen afname), Vak Blauw-archief
Bronnen: cijfers Vak Blauw (Sportmonks)
Elke vrijdag het beste van Vak Blauw in je mail
Eén mail per week, de sterkste stukken en het programma. Afmelden kan altijd.






